Accepteer jezelf

Ik ben net terug van mijn vakantie. Twee weken genoten in Frankrijk, van de zon en mijn kindjes. Twee weken om helemaal tot rust te komen, te schrijven, te overdenken. Twee weken om te zijn wie ik ben. En dat voelt erg goed. Op de veranda schreef ik wat blogs. En verder had ik me ingeschreven voor een 11-daagse challenge van De Heldere Bron: open je bewustzijn. Vooraf vroeg ik me af, kan ik dat wel doen daar, zonder internet? Ik bedacht me dat ik altijd erna verder kon gaan en het op vakantie dan kon doen met berichtjes van mijn vriendinnetje die ook mee deed.

Al heel snel bleek dat er aan de receptie en bij het zwembad Wi-Fi was, gratis. Steeds een half uur. Genoeg om de opdrachten te kunnen doen. Zo zat ik aan het zwembad. Met mijn telefoon en oordopjes luisterde ik heerlijk naar de clearings en meditaties. De eerste week was het nog super druk en hoorde ik ook de kinderen om me heen spelen. De tweede week was het al veel rustiger en kon ik een stoel kiezen in de schaduw. Beter dan dit kon eigenlijk niet. Nu ben ik terug met veel nieuwe inzichten en nieuwe tools. Genoeg om over te schrijven! En ook voor mij weer die les: laat het los en het komt goed! Het gaat zoals het moet gaan, zoals op dat moment goed is voor jou.

In mijn laatste blog sloot ik af met de vraag: weet jij wie je bent zonder oordeel? Het is een vraag uit een boek van Louise Hay. Met haar wijsheden ben ik al langer bekend. Het eerste boek wat ik las van haar, überhaupt het eerste boek wat ik las in deze categorie is: ‘Je kunt je leven helen’. Hierin schreef ze ook al over affirmeren en stelde ze voor om voor de spiegel te gaan staan en te zeggen: ik houd van jou! Een erg waardevol boek en ik kan nu wel zeggen dat dit boek de eerste stap was richting verandering. Destijds zag ik dat nog niet zo. Ik ontkende het nog en moest nog andere stappen zetten denk ik. En leren. Over mezelf, over anderen. En veel dingen accepteren.

Stap voor stap leer ik wie ik ben, welke plaats ik in mag nemen en welke kant ik op mag. Ik leer hoe ik op de plaats van succes kan gaan staan en wat die plek voor mij is. Ik leer dat er meer in me zit. Afgelopen jaren stonden voor mij in het teken van loslaten. In het zien van mezelf door de ogen van anderen, om uiteindelijk te kunnen zien wie ik al ben. Ik dacht dat andere mensen die ik bewonder – om heel uiteenlopende redenen – eigenschappen hebben waar ik van mag leren. Terwijl ik nu zie dat ik ze al heb. Alsof een ander iets aanraakt bij mij, zodat ik het me kan herinneren en tot uiting kan brengen. Zodat het zichtbaar wordt, zowel voor mijzelf als anderen. Kijken naar jezelf zonder oordeel is accepteren dat jij al alles bent.

Kijk maar eens vanuit jezelf naar de mensen tegen wie je opkijkt. Welke eigenschappen hebben zij die jij graag wilt hebben? Stel je zelf eens de vraag of je ze al hebt en is het nu tijd dat je deze mag zien? Ik denk dat alles wat we willen binnen handbereik ligt. De vraag is; hoe ga jij er mee om? Iedereen heeft zijn eigen blokkades en gedachten die je los mag laten. Ik heb ze en jij ook. Iedereen neemt daarin zijn eigen hindernissen. Dat besef is heel waardevol en mooi. Het besef dat je allemaal gelijk bent, allemaal een ziel die afstamt van dezelfde bron die hier zijn lessen mag leren. Zonder een ‘goed’ of ‘fout’ oordeel. Ik merk dat nu ik dat zie, loslaten en vergeving ook makkelijker is. Ik zie nu sneller de schoonheid die van binnen zit.

Als je je los maakt van dingen die voor jou vertrouwd voelen kan het flink gaan stormen binnen in je. Als de storm gaat liggen, dan voel je pas hoeveel het je heeft gebracht. Ik heb geleerd om vragen te stellen de afgelopen tijd. Tijdens de challenge was dat 1 van de onderwerpen waar ik later zeker op terugkom. Ik heb geleerd wat het nut van vragen stellen is. ‘Hoe wordt het nog beter?’ ‘Welke stap kan ik nu zetten?’ Als vanzelf komt er op mijn pad wat ik nodig heb. Nog steeds denk ik af en toe: ‘wat toevallig!’. Ondertussen heb ik geleerd wat toeval betekent. Het valt je toe. Het moet zo zijn.

Loslaten en accepteren zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met het maken van keuzes. Ik kies om het te willen zien, elke dag opnieuw. Ik kies ervoor om uit te breken. Ik ben verantwoordelijk voor mij. En alleen voor mij. Binnen deze verantwoording draag ik de zorg voor mijn kinderen. En verder is iedereen verantwoordelijk voor zichzelf en heb ik geen controle (en die wil ik ook niet) over wat anderen denken en doen. Dat brengt me bij een andere heel waardevolle les die ik jaren geleden heb geleerd en eigen heb gemaakt. Daar wil ik jou de volgende keer heel graag meer over leren!

Geplaatst in Geen categorie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *