Het begin; mijn eerste blog

Een interessant boek dat ik er eens in de zoveel tijd even bij pak is er een van Dan Millman. Het heet: het leven waarvoor je geboren bent. Alleen de titel al vind ik enorm intrigerend. Altijd heb ik het gevoel gehad dat ik hier ben met een reden en voel ik me ‘speciaal’. Bijzonder omdat ik meer en meer het idee heb ik dat hier ben om anderen te helpen. In welke vorm ik dit ga doen weet ik nog niet. Ik voel alleen een drang vanuit een dieper weten dat ik er nu ‘iets mee mag doen’.

Ik besef dat dit een reis is. Het gaat niet alleen om het doel. Ook omdat waar ik uiteindelijk ook uit denk te komen of ga komen, dat ook maar een moment is. Ik leer voortdurend, en ook ik stel continu mijn doelen, wensen en ideeën bij. Zo ontmoet ik nieuwe mensen en komen er bijvoorbeeld interessante cursussen op mijn pad die me inspireren. Elk op hun eigen unieke manier. Ik voel duidelijk wat met me resoneert en wat niet. Als het blijft ‘hangen’ dan weet ik dat ik er iets mee kan. En nog belangrijker: dat ik dat wil. Op dit gebied voel ik zoveel energie! Het stroomt en ik wil vooruit, ik mag creëren!

Ik begin met een blog. En dit is mijn eerste. Dat voelt goed! Nee, het voelt super goed! Er gebeurt zoveel tegelijk. Vanuit een diep gevoel weten wat mijn zielendoel is, tot voor me zien hoe ik mijn website eruit wil laten zien. Ik zie voor me hoe ik mensen ga helpen. En dat ze lachend naar huis gaan. Ik vind het zo mooi hoe alles nu op zijn plek valt. De mensen die ik in het verleden ontmoette, met wie ik een verbinding voelde. Tot wie ik me aangetrokken voelde. Nu weet ik waarom. Elk van hen had iets dat mij verder zou brengen. De één op een leuke manier, de ander leerde me een zwaardere les. Over vergeving bijvoorbeeld. Daar zal ik later over schrijven. Voor mijn gevoel zat ik toen in een diep dal, vol schuldgevoel. Heel af en toe knaagt er nog iets. Het grootste deel van de tijd zie ik nu wat het me heeft gebracht. En dat het me heeft gevormd tot de persoon wie ik nu ben. En nu ben ik op een punt beland dat ik dat wil gaan delen. En dat ik ook jou mag inspireren. Vanuit het diepst van mijn hart.

Wat wil ik dan gaan doen? Ik wil vooral ‘gewoon’ beginnen. Beginnen met schrijven. Waar loop ik tegenaan, wat voel ik, wat leer ik. Dat brengt me terug naar waar ik zojuist mee begon. Het boek van Dan Millman. Het leven waarvoor je geboren bent. Vijf jaar geleden kocht ik dit boek via Marktplaats, op basis van een tip van mijn vriendin. Sommige boeken lees ik om later weer te verkopen of weg te geven. Deze bleef bij me. Millman baseert zijn kennis op numerologie en deelt je op basis van je geboortedatum in, in een groep met twee nummers. En hij gaat uit van het principe dat elke negen jaar een nieuwe cyclus begint. Mega interessant! Onlangs pakte ik er dit boek weer eens bij omdat ik iets wilde opzoeken voor iemand anders. En natuurlijk zocht ik mijn eigen getal ook weer even op.

Grappig hoe ik nu toch weer andere dingen las dan toen. En hoe ze nu zo anders ‘landen’ dan op dat moment. Mijn getal is 28/10. Bij dit getal staat een hoop informatie, over werk en relaties onder andere. Over de wetten die op je van toepassing zijn en waar je op mag letten. Denk eens aan de wet van keuze. Millman heeft het niet over het maken van een keuze, maar over hoe je altijd kiest en over hoe je altijd een keuze hebt. In mijn geval is het belangrijk te kiezen voor eerlijkheid. Om te voelen wat hoort bij mij. Om eerlijk te zijn naar mezelf. Ik wil luisteren naar mijn gevoel en daaruit vloeit dat ik ook de keuze maak voor mezelf. Ik voel dat ik dichter kom bij zijn wie ik behoor te zijn. En nog belangrijker: dat ik dat kan accepteren.

Het voelt alsof er geen weg terug is voor mij, ik kan nu alleen nog vooruit. En dat voelt super! Millman schrijft over de 28/10’en als mensen met ‘helende handen’. Iets waar ik een aantal jaren geleden nog niet veel mee kon of had. Nu weet ik dat er een gave is en ik kan niet wachten om deze te ontdekken. Stap voor stap ga ik dat doen. Ben ik niet bang? Jazeker. Bang voor wat ik losmaak bij mezelf en anderen. Soms kruip ik het liefst weer even terug in het veilige, vertrouwde leven wat ik ken. Maar angst is een geen goede raadgever. Passie en liefde wel. En die voel ik volop! Tot de volgende!

Posted in Geen categorie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *