Hoe ik van mijn oud naar mijn nieuw ga!

Het was tien minuten voor middernacht op 31 december 2016. Ik ging naar boven om mijn schoenen te pakken en legde mijn jas klaar. Ik ruimde vlug nog wat op. Zodat ik klaar zou zijn voor het vuurwerk. 23:59 keek ik op de klok. De laatste minuut van het jaar. Buiten ging het al los met vuurwerk.

Met mijn schoenen aan en een warme jas liep ik alleen de oprit op. En daar bleef ik staan. Niemand om een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Mijn telefoon liet ik even fijn in mijn jas zitten omdat ik dit moment wilde voelen. Alleen op de oprit naast mijn huis.

De buren waren er niet. Verderop en aan de overkant werd vuurwerk afgestoken. En ik dacht: ‘wat doe ik hier ook, ik ga naar binnen en naar bed’! Ik voelde me een kort moment heel alleen en even overheerste een gevoel van zelfmedelijden. Ik zou niet weten hoe ik het anders moest noemen want het voelde niet als een verdriet van binnenuit.

Toch bleef ik staan. En keek omhoog. Op dat moment werd er super mooi vuurwerk afgestoken en voelde ik hem weer: 2017 is een magisch jaar voor mij. Ik voelde me weer sterker. Het besef dat ik mag kiezen. Meegaan op de flow van het leven. Meebewegen op alles wat het leven mij laat zien. Geen verzet. Maar vertrouwen. Iets afdwingen is niet nodig. Stappen zetten gaat als vanzelf.

Naar de rand lopen en ontdekken dat je kunt vliegen. Dat is dit jaar. Ik zie mezelf van de rand springen, met mijn armen wijd als vleugels…

The leap of faith

Ik voel de energie door mijn lijf stromen.
Een deel van mij blijft achter in 2016.
Alsof ik een zware rugzak liefdevol afgooi.

Ik ga door. Verder. Ik begin niet opnieuw.
Alles in en aan mij maakt wie ik ben.
Het voelt niet zwaar.

Hierna ging ik naar binnen. Via mijn telefoon kwamen lieve berichtjes binnen. Ik luisterde naar de ingesproken berichtjes van mijn vriendin. Mijn vriendinnetje met wie ik vrijwel alles deel. En ik kreeg een telefoontje van iemand die haarfijn aan leek te voelen hoe ik me op dat moment voelde.

Mijn oud en mijn nieuw.

Een moment in tijd wat ik waarschijnlijk niet meer vergeet. Toch ben ik blij dat ik er stond. En dat er veel mensen aan me dachten. Tegelijkertijd is er het besef dat ik deze reis voor een groot deel alleen maak. Er zullen nieuwe mensen zijn die me een tijdje vergezellen op mijn pad. Of ze blijven dat wijst de tijd wel uit.

Het voelt goed en bijzonder. 2015 was oefening…2016 een warming up en 2017 is game time!

Voor een kort moment in tijd en ruimte was alles helder zo aan het prille begin van 2017. Ik was alleen en heb me nog zo verbonden gevoeld met alles om heen. Ik voelde me sterk en krachtig. Kwetsbaar en open. Het besef dat alles wat achter me ligt nodig was om hier om dit punt te komen en te kunnen zeggen en voelen: het is goed zo. En vanuit dit punt ga ik door. Klaar voor nieuwe ervaringen!

Posted in Afstemmen, Je ware zelf zijn, Kracht van stilte.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *