Maike Maessen coach Venray

Over hoe we onszelf en onze kinderen soms te kort doen en hoe je hieraan voorbij kunt gaan.

Doe je wel eens een online test? Soms zijn ze grappig en onschuldig, soms wat serieuzer van aard. Ik heb zo bijvoorbeeld eens gekeken naar een test die zou uitwijzen of ik kernmerken van autisme heb.

Gewoon uit nieuwsgierigheid.

Omdat mijn oudste niet mee kon op school zoals zou moeten belandden we met hem al heel snel in een circuit van onderzoeken. De insteek vanuit het onderzoeksinstituut was om het zo veel mogelijk open te laten en toch lag er binnen enkele weken al een conclusie. Het zou NLD kunnen zijn; een aan autisme verwante ‘stoornis’.

En dit is opgenomen in een dossier.

Eentje van het kaliber: we blijven je ermee achtervolgen en om de oren slaan. 

Ik heb het opgezocht wat het inhoud. Omdat ik graag wil weten wat het is. En ik dacht: de helft van de punten herken ik in mijzelf. Elk mens heeft een bepaald percentage autistische trekjes, wat maakt het dat wij dit gelijk in een vorm willen gieten zodat het tóch mee kan in het grote geheel?

Waarom kunnen we niet op een andere manier naar onze kinderen kijken? Het is immers wat ze van ons vragen. Mits je bereid bent om te kijken.

Die onderzoeken heb ik stopgezet. In overleg met zijn vader natuurlijk. Alles in mij schreeuwde ‘nee’. Het klopt niet. De openheid werd te snel getrechterd en de conclusie was gevormd. Los daarvan heeft hij behoorlijk wat voor zijn kiezen gehad in zijn jonge leven wat teveel buiten beschouwing is gelaten.

Ik begrijp dat het vanuit het oude (of bestaande) gedachtegoed en de maatschappij waar we in leven heel lastig is om kinderen te begeleiden die andere behoeften hebben.

Destijds werd aangestuurd op bijzonder onderwijs, maar dat voelde voor mij ook niet als het walhalla. Tegelijkertijd zit hier de uitdaging. Want ik zie een jongen die lief is en zacht. Zorgzaam, een diepe denker. Met een groot rechtvaardigheidsgevoel en veel interesse voor zijn omgeving. Een enorm grote woordenschat en erg grappig. Ik heb nooit, nooit gedacht aan autisme in de eerste vier jaar van zijn leven.

Tot hij naar school ging en moest meedraaien in een systeem en instanties hun conclusies trokken. Soms gebaseerd op een moment opname waarop hij zich moest voorstellen (als 5 jarige) en zelf met iets anders bezig was. De conclusie die vervolgens in het rapport stond…echt, ik draag geen broeken maar als ik ze droeg dan zakte deze af.

Het vraagt een ruggengraat van goud om te blijven staan. Om bij mezelf te blijven, om te zien wat hij mij laat zien. Welke acties ik vervolgens nemen mag die ons beiden verder helpen. 

Deze week kwam het weer eens terug. De test. Deze keer over hoogbegaafd zijn. En het trekt me omdat ik weet dat ‘ik het zelf ook ben’. Tegelijkertijd zegt het niets over mij. Vooral ben ik hoog gevoelig,leg ik snel verbanden en ik denk dat dit meer impact heeft of hoe ik leef en ervaar dan iets anders. Daarnaast passen de stigma’s eromheen niet bij wie ik ben. Ik zie mijn gevoeligheid bijoorbeeld ook niet als last maar juist als een manier om uit te dragen wie ik ben en hoe ik kies om te leven.

En is dit niet ook eigenlijk alles wat onze kinderen hebben? Een veel groter bewustzijn. Waar ze ons in meenemen.

Als we ons leven indelen op basis van een test, dan doen we niet alleen onze kinderen tekort maar ook onszelf.

Kinderen van nu nodigen ons uit om anders te kijken, denken en voelen.

Om onze fundering opnieuw uit te zoeken. Niet op basis van wat we leerden en ervaarden toen we zelf opgroeiden, maar echt los van de standaard. Welke vorm heeft de man of vrouw die jij kiest te zijn? Het vergt moed om vanuit die rol stappen te zetten. Want mensen gaan over je oordelen. Hier is geen makkelijke weg. Wat ik uit ervaring wel weet is dat na die hobbel er zoveel andere, nieuwe mensen op je pad komen. Elk met een uniek verhaal.

Uit elk verhaal haal ik iets van waarde voor mij.

In dezelfde hoek zit de liefdesrelatie. Ik weet niet welke vorm deze relatie heeft voor mij. Ik weet alleen dat het oude beeld niet meer past. Het huwelijk. Waarom zouden een man of vrouw niet een tijd met elkaar kunnen meelopen? Leren van elkaar. Tot het niet meer nodig is.

Vanuit alle oordelen, aannames en conclusies zetten we ons zelf vast en maken we ons fout als we anders denken dan de norm.

Ik bepaal mijn eigen norm. Die mag afwijken van elke andere norm die ik ken en als ik morgen iets leer heb ik het recht om mijn norm bij te schaven en aan te passen. Dat is de vrijheid die ik neem. Terwijl ik leef, leer en groei. Dit kun je alleen doen of met je kind.

Een test kan een handvat zijn. Voor jezelf, de ouder, het kind of maatschappij. Ik zie het niet als fout. Ik vraag me alleen af wat er mogelijk is wanneer we onze kinderen zien voor wie ze zijn, voelen wat ze nodig hebben en dit kunnen verenigen op een hoger niveau.

De test resultaten zijn positief maar als er als titel had gestaan: is je kind hoog sensitief dan hadden de vragen gelijk kunnen zijn. Dan is mijn vraag:

Wat wil zien als je kind je vraagt om opnieuw naar hem te leren kijken?

Net als een mens, een kind, kan lucht zich laten zien in vele vormen. De woeste windhoos of het zachte zomerbriesje wat je even aanraakt. Lucht kan gevangen worden in een plastic zakje wat rond dwarrelt op straat of het beroert de bladeren van een boom. Lucht verplaatst, circuleert, lucht raakt, soms krachtig, soms liefdevol. Soms ondersteunt het de vleugels van een vogel en soms…is het er gewoon. Voor jou om het te voelen.

Wil je leren hoe je anders naar je omgeving kunt kijken en daarmee ontdekt wat je zelf nodig hebt? Dan heb ik iets super gaafs coming up! Ik start heel binnenkort – namelijk 7 juli – met Soul Shift Sessies. In kleine groepjes leer ik je om anders te kijken naar jezelf en je omgeving. Zodat je leert welke keuzes je werkelijk hebt. Het mooie is dat wanneer jij kiest voor de Soul Shift, je je kind met je mee laat draaien.

Dus: wil jij leren werken met tools die er al zijn, maar die je nog veel te weinig inzet zodat je stappen gaat zetten naar je mooiste leven? De data vind je hier.  Je kunt nu alvast inschrijven! De kosten zijn 44 euro excl. BTW per persoon. (Incl. BTW is dit 53,24).

Geplaatst in Afstemmen, Anders denken, Angst, BreakOut, Geen categorie, Uitbreken, Venray.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *