Kindjes van nu, wat is er wel mogelijk dat de authenticiteit van deze kinderen aanwakkert en verder ontwikkelt?

Toen wij opgroeiden cijferden onze moeders zich weg voor het gezin. Mijn moeder deed dat denk ik ook. Ondanks dat ik nu uit liefde een standbeeld voor haar op zou richten, heeft ze daar niet mee kunnen voorkomen dat ik me later niet gezien en gehoord voelde. Niet door haar – integendeel- maar door de dynamiek binnen het gezin, door het leven. Later was ik vooral bezig met anderen gelukkig maken in plaats van mezelf. Als ouder kun je nooit alles opvangen en overnemen voor je kind(eren).

Toen ik opgroeide was scheiden bijvoorbeeld niet ‘normaal’. Je bleef. Voor je kinderen misschien wel of omdat je het financieel niet zou redden in je eentje. Het wel of niet uitspreken en doorzetten als ouder, maakt niets uit. Wat ik bedoel is; je kinderen voelen het als jij niet gelukkig bent. Ongemerkt ontstaan hierdoor patronen. Een kind voelt dit en past zich aan. Onbewust. En later baan je je een weg door alles wat je hebt geleerd en leer je weer meer over jezelf.

Dat is iets van alle tijden.

Alleen zijn we nu een stuk gevoeliger en onze kindjes nog intuïtiever. Ik heb twee kinderen, ook elk met eigen dingetjes, een heel eigen karakter en eigen behoeften. Als ik naar mezelf kijk zijn er ook dingen die ik misschien anders had willen ervaren toen ik opgroeide. Ook dat is iets wat altijd terugkomt. Kun je het als vader of moeder eigenlijk wel goed doen?

Ik had op school bijvoorbeeld ook gestimuleerd willen worden in ontdekken wie ik ben. Wie ik echt ben. Grenzen van mijn kunnen opzoeken en er overheen gaan. Doen waar ik van houd. Geen: ‘maar Maike, je moet toch ook geld kunnen verdienen met wat je doet, kun je niet beter iets anders kiezen?’ Ik ging hierdoor zoeken naar iets dat wel binnen het plaatje paste.

Niet perse kijkend naar wil ik wilde. Maar voldoen aan een verwachting. Onafhankelijk zijn is belangrijk was de boodschap die ik kreeg. En onafhankelijk is wat ik nu ben. Ik heb deze keuze alleen niet met mijn hart gemaakt. Terwijl juist die harts-keuzes mij gelukkig maken.

Zien we onszelf zoals we werkelijk zijn?

Kanten waar we trots op zijn en ook de kanten waarvoor we ons schamen? Accepteren we ons zelf volledig? Kan ik mij volledig accepteren, helemaal? Mijn lijf, mijn zijn, mijn energie? Dit zijn onze stukjes die nu spelen. Wat als wij kindjes krijgen? Als je een deel van jezelf afwijst, wat dan ook, dan zul je zien dat je kind je een spiegel voorhoudt door zijn of haar gedrag. Kinderen nodigen je uit om volledig contact te maken met het nu, wie jij nu bent, wie jij in essentie behoort te zijn. Dan kan op vele manieren.

Als jij jezelf niet geeft wat je echt nodig hebt dan zie je dit terug in je kind. Niet willen eten bijvoorbeeld op momenten dat dit eigenlijk de bedoeling is. Als jij niet uitspreekt wat je nodig hebt en wat je echt wilt, is het dan raar dat je kind binnen 2 seconden ontaard in een soort wervelwind die zich krijsend ter aarde stort en zich dus heel uitgesproken opstelt?

Het hangt allemaal samen.

De ‘dingetjes’ aan je kind die je het meest raken of irriteren, daar kun je iets mee. Jij zelf. Niet je kind. We zien een probleem bij een kind, bijvoorbeeld niet zindelijk zijn op je 4e en we mogen op zoek naar een oplossing in ons zelf. De oorsprong ligt in jou. Om vervolgens versteld te staan van wat een verandering bij ons teweeg brengt bij je kind.

Jij kunt leren om emoties anders te benaderen. Jij kunt in contact komen met jouw essentie en wat jou gelukkig maakt. 1 hint: het is niet jezelf weg cijferen voor een ander. Dat is het nooit. Jij mag stralen, jij mag grootse dingen doen. En je mag en kunt al die dingen doen terwijl je vader of moeder bent.

Jouw dromen en wensen die je had als kind zijn er nog. Ook al heb je deze weggestopt en duurt het even voor ze je weer overspoelen. Weet je nog wat je deed als je een vallende ster zag of wenste als je een muntje in het water gooide? Is het mogelijk dat je kind je nu dit gemis spiegelt door dat gevoel op te pikken? Hoe bijzonder is het dat jij er nu via je kind aan mag werken? Jouw kinderen nodigen je uit om te worden wie je al bent. Ik nodig je uit om in je kracht te komen.

Zie jij gedrag bij je kind wat je niet kunt plaatsen? Wil jij weten wat jij kunt doen om je kind te helpen, ik help je graag verder!

Geplaatst in Innerlijk kind, Je ware zelf zijn.

Eén reactie

  1. Pingback: Hier ligt de winst voor het oprapen! Jouw bewustwording heeft effect op je kind. -

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *