Spiegelgedrag van kinderen. Deel 1.

Wat laten kinderen je allemaal zien als jij er open en eerlijk naar durft te kijken? En geloof mij maar dat dit voor je zelf soms behoorlijk confronterend kan zijn. Kinderen kunnen je laten zien waar jij nog aan mag werken. Mag je je uitspreken? Of mag je iets loslaten juist?

In de tijd dat het met mij even niet zo lekker ging, leek het alsof mijn kindjes nóg vervelender werden. Alsof ze precies op ‘die knopjes’ drukten die ervoor zorgden dat ik nog heftiger reageerde. Alleen al daardoor wist ik dat hulp nodig had, en bij voorkeur ook snel. Dat is me ook gelukt, ik ben nog steeds blij dat ik dat toen zelf in zag. Gelukkig heb ik ook veel lieve mensen om me heen die me steunden en luisterden naar me als ik even mijn verhaal kwijt moest. Op die manier kon ik snel en concreet aan de slag en kon ik tegelijkertijd even spuien.

Als je kinderen hebt, zijn het vaak je grootste spiegels. Wat laten kinderen je zoal zien? Kinderen voelen feilloos aan als het niet goed met je gaat. Ze voelen het ook aan als je wel lekker in je vel zit. Als jij (of je partner) diep van binnen niet gelukkig bent en je niet uitspreekt kan zich dat uiten in een kindje met woedeaanvallen. Je mag je uiten. Ook op een manier waarvan wij later geleerd hebben dat het eigenlijk zo niet hoort. Probeer je innerlijke rem daarom af en toe even los te laten. Zoek naar een uitlaatklep die voor jou werkt. En stop je eigen emoties niet weg, boos en verdrietig zijn hoort net zo bij het leven als liefde en geluk. Kinderen voelen het als jij verdrietig bent ergens over, maar het weg probeert te stoppen.

Als je een kindje hebt dat zich vastklampt aan je, wat kan je dat dan vertellen? Je kind laat jou letterlijk niet los. Is er misschien iets wat jij los mag laten? Mijn eigen dochter kan heel erg ‘aan mij hangen’ en soms letterlijk trekken. Ondertussen weet ik dat haar en mijn energie in elkaar overlopen als het ware. Goed om te weten, nu kan ik daar een beetje op letten. Zowel naar mezelf toe als naar haar. Ik kijk zelf wat ik los mag laten. Ik ben nogal een perfectionist. Ik ga door tot ik iets top vind. En hoe harder ik push, hoe meer zij trekt aan mij. Ik kan op dat moment snauwerig reageren, maar kan het ook omdraaien. Even gas terug nemen. Ze laat me zien dat ik mijn rust ook even mag pakken. En naar haar toe let ik op dat ik aan het einde van de dag even praat over wat leuk was vandaag en wat minder leuk. Even een momentje samen om te dag af te sluiten en om haar als het ware terug te laten geven wat van mij is. Zodat zij ook al leert wat haar eigen energie is en wat van anderen. Iets wat ik nu zelf overigens ook leer en duidelijker kan zien en voelen. Als je kind geen antwoord geeft op je vragen, probeer de vraag dan anders te stellen. Als ik aan mijn kinderen vraag om wie ze het hardst hebben moeten lachen die dag, reageren ze gelijk. En ik heb een mooie opening om door te vragen. Houd het op dat moment positief en open. Je zult versteld staan van waar je kinderen mee komen.

Kindjes die niet naar je luisteren en wel naar je partner. Nog een voorbeeld. Waarin luister je niet naar jezelf? Neem een moment voor jezelf en kijk eens écht naar wat je wilt doen, wat maakt jou gelukkig? Waarvan krijg je tranen in je ogen als je eraan denkt dat dat jouw werk zou kunnen zijn? Dat zie je over het algemeen niet zomaar, je kunt wel stappen ernaar toe zetten. In mijn allereerste blog schreef ik erover dat ik het nu weet. En gelijk begint het te stromen. Het is niet te stoppen, ik wil door. Mijn kinderen willen op dit moment ook van alles. Aandacht. Een goed moment om dit weer even aan de kant te leggen dus.

Ik geloof dat je kinderen jou uitzoeken. In sommige situaties is dat voor ons ego lastig te begrijpen. Want waarom ‘kiest een kind’ voor situaties die wij als moeilijk bestempelen? Op zielsniveau kiezen wij allemaal onze lessen en zielendoelen uit. In een plek waar geen goed of fout is. Het is lastig om dat soms zo te zien. Zonder dat we er een oordeel over geven. Probeer vandaag eens zo naar je kindje(s) te kijken, vrij van oordeel. Kun je dan zien wat je kind nodig heeft? Een kind vraagt altijd om liefde. En jij zelf ook. De meest heftige uitspraken en acties kunnen, als je het wilt en kunt zien, een roep om aandacht en liefde zijn. Niet meer, niet minder. Stap eens uit de situatie en kijk naar wat een kind – of iemand in je omgeving – je wilt vertellen en wat jij daarmee mag doen. Stel je zelf dan de vraag: wat mag ik vandaag leren of zien?

Posted in Geen categorie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *