Vertrouwen op je gevoel

Het klinkt zo simpel, vertrouw op eigen gevoel, je intuïtie. We hebben het allemaal en we kennen het waarschijnlijk allemaal. Dat je ergens mee bezig bent en ineens valt je iets in. Iets wat op dat moment onbelangrijk lijkt. En dan verdwijnt het weer naar de achtergrond, omdat je bijvoorbeeld even met iets anders bezig bent of iemand vraagt aandacht. En meer dan eens komt het later bij je terug. Want meestal is het zo dat iets niet voor niets invalt.

Je bent bijvoorbeeld aan het inpakken voor je vakantie en denkt aan het meenemen van een naaisetje. Je ego antwoordt: je bent maar 4 dagen weg! Eenmaal daar weet je waarom je het dacht. Want al gauw blijkt dat je je favoriete jurk of shirt niet aan kunt omdat het stuk is. Of je denkt steeds dat je een afspraak moet maken bij de garage voor je auto. Een week later houdt je auto ermee op en blijkt de distributieriem stuk. Kleine voorbeelden die je zoveel kunnen helpen mits je naar dat stemmetje luistert.

Vertrouwen op je gevoel gaat natuurlijk verder dan alleen de materiële zaken. Een voorbeeld is dat je ergens binnen komt en gelijk de spanning voelt in een ruimte. Of je ontmoet iemand en weet dat je hem of haar al veel langer kent. Een vertrouwdheid die je niet uit kunt leggen. Jaren geleden heb ik zo mijn vriendinnetje leren kennen. Ondertussen alweer 13 jaar geleden. We leerden elkaar kennen op een online forum. Na verloop van tijd ontstond er een mailcontact. Jaren later besloten we dat het leuk was om elkaar eens in het echt te ontmoeten. We zagen elkaar, het was heel even raar omdat we elkaar al zoveel verteld hadden, maar altijd via de mail. En gelijk daarna was het alsof het nooit anders is geweest.

En zo is het nog. Mijn meest bijzondere vriendschap. We zijn met elkaar meegegroeid. Ondertussen helpen we elkaar vaak. Of luisteren we alleen. We maken veel hetzelfde mee, zo trouwden we ooit 2 weken na elkaar, en dat was echt niet zo gepland. Of we trokken dezelfde maand in ons nieuwe huis. We weten ook dat we elkaar al langer kennen dan alleen in dit leven en dat we elkaar ook eerder hebben geholpen. Een erg speciale en waardevolle vriendschap dus! Er zijn weinig mensen met wie ik echt elke dag contact heb, met haar wel!

Ook bij het maken van belangrijke keuzes kun je vertrouwen op je gevoel. Ik ben niet zo van de cijfertjes en statistieken. Ik ervaar liever zelf of iets goed voelt of niet. Meestal laat mijn lijf het ook wel voelen of iets bij me past of niet. Soms voel ik het ook bij mensen. Bijvoorbeeld als ik op een verjaardag ben en mensen stralen iets uit wat niet fijn voelt, dan kan het zijn dat mijn lijf zich al van hun afdraait als het ware. Achteraf vroeg ik me af waarom; kennelijk is er iets in de me dat weet dat het me alleen maar energie kost als ik erbij ga staan.

Ik blijf (natuurlijk) een weegschaal van sterrenbeeld en kan dingen tot in den treuren wikken en wegen tot ik EINDELIJK een besluit neem. Vooral bij het aankopen van kleding en schoenen ;). Gelukkig zit ik meestal goed en dan geeft het niet dat iets meer tijd kost. Laatste tijd probeer ik wel vaker na te gaan of die twijfel echt in mij zit / van mij is of van iets of iemand anders. Zelfs tijdens het schrijven van dit blog. Wat wil ik laten zien van mezelf? Eigenlijk alles. Ik ben goed zoals ik ben. Dat wil ik dan ook uitstralen en laten zien. Ik wil meer laten zien dan alleen het uiterlijke plaatje. Voor mijn gevoel hoort dit daarbij. Een kant die misschien niet iedereen kent maar die wel degelijk al jarenlang onderdeel is van wie ik ben.

Sinds ik kinderen heb merk ik dat ik nog vaker naar mijn eigen gevoel moet luisteren. Mijn partner benadert dingen iets anders dan ik. Hij heeft niet zo veel – nou ja vrij weinig – met spirituele dingen. Andere kant…vind ik ‘spiritualiteit’ een label wat niet meer echt nodig is. Het is overal. Bij grote en kleine dingen. Nu ik moeder ben en op plekken kom zoals een consultatie bureau en op school, merk ik dat het al iets lastiger wordt. Met de oudste bekijken we nu waarom zijn verbale kwaliteiten zoveel ‘beter’ zijn dan het schrijven en rekenen. Wij als ouders hebben niet direct het gevoel dat er iets specifiek mis is, toch is het onderzoek zo opgesteld dat men zich afvraagt of het een stoornis is binnen het autistische spectrum. Ik ben zijn moeder, vanuit die rol roept alles in mij ‘nee’! Want mijn zoon is perfect en compleet zoals hij is. Innemend en sociaal. Invoelend en heel intelligent. Hij kan prima omgaan met verandering en heeft vaste vriendjes die hij nu in de vakantie erg mist. Hij gaat graag naar school en is ontzettend lief voor zijn zusje en zorgzaam voor andere kleinere kindjes. De hele dag door stelt hij slimme vragen en ik merk heel goed dat hij anders gaat doen als het hem opvalt dat er iets bij zijn vader of mij uit balans is. Hij kopieert ook heel gemakkelijk. Die dingen voelt hij haarfijn aan. Dat is ook altijd zo geweest. Van jongs af aan.

Tijdens het schrijven van dit stuk bedenk ik me dat ik altijd een binding met autisme heb gehad. Vroeger al las ik er veel over en wist ik dat er bij mij een ‘bijzonder’ kindje hoorde. Welke kant het ook op gaat, ik ben er van overtuigd dat wij er alles aan zullen doen om hem handvatten te geven om zijn eigenschappen zo in te zetten dat ze hem iets opleveren. Ik leg geen advies vanuit school naast me neer, ze denken met ons mee en zijn oprecht zeer begaan met ons en onze zoon. Andere kant wil ik vast blijven houden aan mijn gevoel. Voorbij gaan aan labels plakken. Om hier meer inzicht in te krijgen heb ik een paar jaar geleden een cursus gevolgd die me nog steeds veel houvast geeft. Daarover de volgende keer meer. Blijf in de tussentijd vooral vertrouwen op je gevoel. Vertrouw op jezelf.

Posted in Geen categorie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *