Kijk eens wat vaker door de ogen van….

‘I am the creator’. Dit is de titel van een housenummer uit de vroege jaren negentig. Misschien heb je er iets mee en misschien ook niet. Het gaat me even niet om de muziek maar om de tekst. Gekscherend zei ik nog dat ik hier mijn nieuwe mantra van ga maken komende tijd.

En natuurlijk lach ik zelf net zo hard mee (om mezelf).

In elke grap zit een kern van waarheid. Want hoe vaak gaan we nog voorbij aan onze eigen creatie kracht? Je kunt niet niet-creëeren. Ik moest er aan denken toen we zondag terug naar huis reden vanuit België. Middenin een gesprek hoorde ik ineens: ‘mijn moeder gelooft wel in God! Toch mam?!’ Ik moest wel een beetje lachen want de keuze om mijn kinderen te dopen was destijds een weloverwogen en bewuste beslissing. Om ze mee te geven wat het Katholicisme inhoudt.

Nu hadden ze hiervoor niet gedoopt hoeven te worden.

Voor mij is dit iets met voortschrijdende inzichten. Er is meer dan 1 geloof en eerlijk is eerlijk: ik heb er niet zoveel meer mee. Om de eenvoudige reden dat het voor mij voelt als iets buiten jezelf, je eigen invloed plaatsen. En dat laatste staat haaks op hoe ik het nu zie en ervaar: dat we allemaal, jij en ik, mede-creator van ons eigen leven zijn.

‘Er is veel meer dan één god’ zei ik tegen mijn zoon. Hij begon erna natuurlijk over goden, en dat er daar ‘heel veel’ van zijn. Ik heb hem proberen uit te leggen dat het gaat om het maken van je eigen keuzes. Niet op basis van voorschriften van een religie maar luisteren naar je gevoel en wat daarbij past.

Vroeger werd het geloof gebruikt als bangmakerij of juist om als pressiemiddel dienst te doen. Ook nog bij onze opa’s en oma’s. De pastoor kwam in huis als het weer tijd werd voor gezinsuitbreiding.

Iedereen moet zelf weten welke rol ze religie geven in hun leven.

Het voelt voor mij een beetje achterhaald ook al blijft een deel van de normen en waarden relevant. Al zijn deze natuurlijk niet noodzakelijkerwijs alleen verbonden met religie maar meer met gezond verstand wat we af en toe kwijt lijken te zijn. Dat is exact waarom ik minder heb met het geloof. Het staat de verbinding tussen onszelf en ons gevoel in de weg. Daarnaast is het geloof van oudsher meer berust op schuld en schaamte. Daar ga ik graag aan voorbij. We hoeven echt nergens boete voor te doen en iets gaat niet weg na het bidden.

Hoe kom je weer in contact met die eigen creatie kracht? Ik zeg wel eens: als je het maar graag genoeg wilt. Dat is hoe het vaak werkt: iets écht willen. Als het vanuit je tenen komt is een mens in staat tot ongeëvenaarde dingen. Veel vaker doen we iets wat we niet willen namelijk. Grote en kleine dingen.

Ik wil mijn kinderen meegeven te leren vertrouwen op zichzelf. Hoe vaak denk je alcohol of iets anders nodig te hebben om iets te kunnen. Om wat relaxter te zijn. Allemaal voorbeelden van iets buiten onszelf zoeken. De relatie tussen de afhankelijk en de onafhankelijk. Eigenlijk is er steeds maar 1 actie vereist en dat is de actie zelf.

Wat kun je doen om je kinderen te stimuleren het in zichzelf te zoeken en vinden?

Lead by example. Misschien het simpelst, toch het allerbelangrijkst en stiekem ook het moeilijkst. Wat doe je zelf en welk voorbeeld ben je voor je omgeving en kind(eren)? Laat je je leiden door wat iedereen wil en verwacht of komen je verlangens uit jezelf? Voel je wat je doet of doe je wat je voelt?

Help jezelf en je kind om af en toe ergens uit te breken en outside the box te denken. Houd voor ogen dat we allemaal individuen zijn en dat de wensen van je partner of kind haaks kunnen (en mogen) staan op die van jou. Zelf mag je ook oud gedoe en overtuigingen loslaten en buiten de lijntjes kleuren. Doe wat past bij jou en niet persé bij je leeftijd of functie.

Een praktische tip.

Laat je kind zelf keuzes maken, al op jonge leeftijd. Niet tussen minder relevante zaken als muisjes, hagelslag of kaas. Maar tussen bijvoorbeeld wat je kind zelf aangeeft te willen, wat jouw voorkeur is en een derde optie. Op die manier stimuleer je het creatieve brein van het kind. Hint: die derde optie is natuurlijk niet een aftreksel van wat jij wilt, het is echt iets anders. Daag jezelf ook maar eens uit.

Kijk ook eens door de ogen van je kind. Het maakt niet alleen jouw wereld leuker en minder complex, het zorgt er ook voor dat je je makkelijker kunt verplaatsen in hun wereld en zienswijze.

En kijk eens wat jij buiten jezelf plaatst en welke verandering je aan kunt brengen die jou vanuit je eigen kracht laat ondernemen. Welke feedback krijg je terug vanuit je omgeving, van je partner of vanuit school bijvoorbeeld? Mijn dochter wil dingen perfect na kunnen doen en raakt gefrustreerd wanneer dit niet lukt. Aan mij de boodschap om echt vanuit flow te creëren en gelijk uit te voeren, weg met dat stramien dus!

Kun je wel wat hulp gebruiken? Neem contact met me op om de mogelijkheden te bespreken! Vergeet ook niet om je aan te melden voor de gratis vijfdaagse naar Gezond Egoïsme, ik heb super veel zin om te starten zondag!

Geplaatst in Essentie, Gezond Egoïsme, Leiderschap, Spiegelen.

Eén reactie

  1. Grappig om te lezen mijn opa(rooms katholiek) waar ik een hele hechte band mee had toen hij leefde en nu nog als mijn gids, zei mij toen ik tien/elf jaar oud was dat ik best vaker naar de kerk kon gaan. Waarop ik al op die leeftijd antwoorde; ik heb niks met een geloof die mij vertelt wanneer wat te doen (op de knieën zitten bv) Waarop opa zei of geloof je niet in God, en mijn antwoord was ja wel maar op mijn manier, God kan het niet allemaal alleen daar heeft de engeltjes ook voor nodig 😉🙏🏼

    En dit gesprek blijft me nog steeds bij, opa heeft ook nooit meer iets gezegd in die trant tegen mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *