Wanneer ben jij je eigen kracht gaan ontkennen?

Steeds vaker zie ik het. Ondernemers of bewuste ouders die allerlei methodes toepassen. Zowel in hun bedrijf als in de opvoeding van hun kind(eren). Een voorbeeld wat ik laatst hoorde was je kind rode sokken aantrekken in bed. Want dat zou beter aarden. Even had het geholpen. Waarom dit soort dingen maar even helpen leg ik je uit in dit blog.

Ik begrijp je. De opvoeding van je (gevoelige) kind kan een behoorlijke kluif zijn. Het gevoel dat je je kind niet altijd begrijpt. Of andersom. En dat je misschien niet tevreden bent met hoe het nu gaat. Hier kun je zo ver in gaan dat je jezelf de schuld geeft. En later is er weer die schaamte over hoe je soms doet tegen je kind.

Je bent niet alleen. Je bent op zoek naar houvast. Naar handvatten. Naar tips, tools en tricks. En die lees je dan ook veelvuldig.

Misschien helpt het als je voor ogen houdt dat je kind vraagt om liefde. Bij alles wat het doet. Je kind wil alleen maar jou gelukkig zien en dat doet het door jou in beweging te brengen. Ook als het voor jou voelt alsof het tegenovergestelde aan de hand is.

Je kind voelt dat het bij jou die ruimte heeft. En die neemt het dan ook.

Je kind vraagt van jou dat jij jezelf gaat zien en neerzetten; dat je doet wat past bij jou. En dat kán iets anders zijn dan wat je ouders doen of andere mensen die dichtbij je staan. Dat kan lastig zijn. Dat weet ik. Omdat ik het zelf heb ervaren. Want; waar begin je? Bij jezelf of bij je kind? Hoe ga je om mensen wiens missie het lijkt te zijn om jou van je plannen en ideeën weg te houden. Kinderen laten je haarfijn voelen wat je nu nog niet doet. Wat je wel kan. Waar je uit de weg stapt. Wat je mist.

Dat is confronterend en kan soms pijn doen.

Kinderen helpen hun ouders in hun bewustzijn. Om het te ontwikkelen en verruimen. Om je ogen écht te openen.

Wij deden dit ook toen wij opgroeien. Onze kinderen gaan weer een stap verder.

Goed, die rode sokken. Ik begrijp het idee erachter. Alleen denk ik dat ‘maatregelen’ als deze slechts van tijdelijke aard zijn. Ze helpen even. Als een pleister op de wond. Wat ik lastig vind hieraan is dat het altijd gaat om werkwijzen of methodes van anderen.

Het is helemaal oké om iets uit te proberen, om te ervaren en te leren.

Ik geloof alleen niet dat je methodes 1 op 1 over hoeft te nemen.

En dan druk me nog voorzichtig uit.

Een methode komt niet tot de kern van dat waar je tegenaan loopt. De oplossing zit in jou. Soms diep verstopt. De pijn, het verlangen. Alle niet afgeronde zaken, de losse eindjes. Je kind ziet ze, voelt ze. Je kind vraagt jou om keuzes te maken vanuit jou. Dat is waar je hulp bij kunt gebruiken, omdat het gaat om jou en niet om de oplossing die voor een ander goed werkt.

Zodra je iets van een ander eigen maakt ga je voorbij aan je eigen kennis.

Aan alles wat eigenlijk zo leuk en bijzonder is aan jou. Want jij bent de moeder of vader. Jij bent de professional die werkt met kinderen. En toch vertrouw je niet op je eigen instinct en impulsen. Op die gut feeling. Op je gevoel. Of je intuïtie. Terwijl we dat allemaal hebben.

Natuurlijk zoek je hulp als je het zelf even niet weet. Hoe zoek je deze hulp, dat doe je op gevoel, toch? En wat voor jou goed voelt neem je over. Wat niet meer passend voelt laat je los. Vertrouw je ook op de leiding die al in jou zit? Die misschien voorbij de adviezen van het consultatiebureau, de arts, de leraar of overheid gaat? Die gedachten die steeds weer omhoog komen. Die je nu misschien weg duwt omdat het eigenlijk niet kan of past binnen je huidige omgeving.

De oplossing komt niet op een presenteerblaadje. Het komt in stukjes. Piece by piece. Wat zou er gebeuren of wat zou er ontstaan als jij je gevoel gaat volgen? Als jij die glanzende steentjes die je tegenkomt op je weg gaat zien. Ze opraapt. Er een paar met je meedraagt, anderen laat gaan.

Wat kun je doen met een kind dat jou niet hoort? Hoor jij jezelf wel? Het kind dat je vraagt om stil te zijn, waar ben jij het zwijgen opgelegd en wilde je zo graag…
Vul het zelf maar in.

Heel vaak gaat het om jou. Bijna altijd durf ik bijna te zeggen.

En exact dat is lastig. Daar kijken we liever van weg. Maar wat als ik jou vertel dat jij de sleutel in je handen hebt. Dat jij de enige bent die je kind écht kan helpen. Je ziet je kind als je jezelf ziet en laat zien. Je hoort je kind als je jezelf hoort en laat horen.

Wat kun je zelf al doen om dat wat je weggaf of ontkende weer terug te nemen?

Je voelt je sterker in de opvoeding van je kind als de verbinding met je eigen gevoel sterk is. Als je durft te vertrouwen. Op je eigen ingevingen. Ook als ze haaks staan op alles wat je leerde en weet. Ik kan je hierbij helpen. Op een manier waarbij je je kind uit de wind houdt. Want ze moeten al zoveel.

We gaan samen kijken naar wat je kind jou laat zien, wat jij meer mag doen of juist minder.

De rode sokken ben je zelf. De oplossing zit verborgen in jou. Tijdens onze sessies leer ik je hoe je die andere beweging kunt gaan maken. Hoe je die oplossing naar boven haalt en je sterker voelt in het nemen van beslissingen vanuit je gevoel.

En dát toe gaat passen in je alle facetten van je leven. Jezelf, de opvoeding, je relatie(s), je werk of onderneming. Alles vanuit jou. Gezond Egoïsme 6.0

Wil je niet langer die tijdelijke oplossingen toepassen maar ontdekken hoe je op jezelf vertrouwt? Je sterk voelen bij de keuzes die je maakt vanuit je gevoel? Dwars door weerstand heen voor meer vrijheid en plezier in je leven? Ik bied intensieve & exclusieve coaching. Op korte termijn heb ik ruimte voor 2 personen. Ben jij er één van? Klik snel hier als jij de bewuste ouder bent of hier als jij die ondernemer of leraar bent.

Coaching voor (bewuste) ouders en professionals die vanuit de juiste plek hun kracht erkennen, inzetten en delen. www.maikemaessen.nl

Geplaatst in BreakOut, Essentie, Gezond Egoïsme, Je ware zelf zijn, Leiderschap, Verandering, Vertrouwen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *