balans voor moeders

Waarom we soms beter met ons hart kunnen kijken in plaats van met onze ogen.

We worden uitgenodigd – ook al lijkt het soms meer op uitgedaagd – om via onze kinderen anders naar ons zelf te kijken. Of beter gezegd naar onszelf te kijken met ons hart in plaats van alleen met onze ogen en verstand. Om te voelen wat je werkelijk nodig hebt, wat er echt van jou wordt gevraagd; als mens, als ouder.

De eerste blik naar ons (innerlijk) kind is daarmee altijd eerst op onszelf gericht. 

Dat kan soms best lastig zijn. Want wij zitten voor een heel groot deel nog in een oud systeem met denkwijzen die gevoelsmatig niet altijd kloppen, passend zijn of werken. Alsof je met je ene been in het nieuwe staat en je andere maar moeilijk mee beweegt.

Je mag jezelf wat vaker afvragen: wat is de bedoeling voor mij? Vanuit de vraag en minder vanuit de conclusie. Wat voelt goed en integreer ik in mijn leven of in ons gezin en wat mag gaan? Elke keuze mag je tussendoor bijstellen. Ook al vertellen we onszelf heel vaak dat dit niet kan. Dat we nu eenmaal ergens aan zijn begonnen en het moeten afmaken.

Jij groeit, je relaties ook, je kinderen groeien en alles om je heen mag mee in die stroom, de flow die je zelf kracht bijzet met elke keuze die je maakt en zelfs met elke stap die je zet.

Het kan soms lijken alsof je in een soort ‘twilight zone‘ zone zit; twee stappen vooruit, eentje terug. Van binnen maak je vooruitgang, progressie en van buitenaf kun je voor je gevoel afgeremd worden. De helft van je gedachten in kleur, de helft zwart-wit. In ons eigen familie of gezinssysteem zijn de lijntjes gelukkig kort waardoor we sneller kunnen schakelen als dit nodig is.

Of het nu gaat om een ander eetritme, de schijf van vijf buiten het huis gooien (HALLEUJA) of het nieuws minder kijken. Ik noem maar wat, je kunt het allemaal kiezen. In jouw omgeving bepaal jij – al dan niet samen met je partner of kinderen – wat er wel en niet gebeurt. De verandering komt daarmee meer en meer vanuit onszelf in plaats vanuit overheden of het grotere systeem; zij zitten vast aan allerlei procedures, hiërarchieën en regels.

Maar wat als je nu – om welke reden dan ook – meedraait in een systeem wat niet of niet meer werkt of past bij hoe je in het leven staat? En wat doe je als je er alleen voor staat en niemand mee kijkt met jou en de keuzes die je maakt? Er zijn immers steeds meer één-ouder gezinnen.

Hoe wéét je wat juist is of klopt voor jouw gezin?

Het onderwijs is misschien wel een heel mooi voorbeeld. Ik kan me heel goed indenken dat er ouders zijn bijvoorbeeld die niet weten naar welk type basisonderwijs je je kind laat gaan. Ik heb destijds samen met de vader van mijn kinderen gekozen voor het onderwijs wat we zelf ook hebben genoten.

Want dat was wat we kenden…

Uiteindelijk bleek dat niet voor beiden kinderen te werken. Dan stel je je keuze bij. Just like that? Nee dat niet. Er gaat vaak een heel traject aan vooraf. En los daarvan…als er iets is met je kind, wat dan ook, dat raakt je op je meest gevoelige plek. Er wordt iets aangeraakt in jou wat gaat over jezelf; over je eigen essentie. Dat is wat ik bedoel met de eerste blik naar je kind die altijd naar binnen kijkt.

Je voelt in de eerste plaats een afkeur van jezelf. Alsof je niet voldoet, niet goed genoeg bent of het simpelweg niet goed doet. Dit is niet waar (dus vertel jezelf dit alsjeblieft ook niet). Het vraagt alleen een andere kijk. Een andere – meer liefdevolle – blik die ervoor zorgt dat je weg kunt blijven uit de onmacht en ruimte maakt voor misschien wel een nieuwe weg.

Maak de instantie of persoon die niet meer past bij jouw visie niet gelijk fout. Na je boosheid, je vragen of je angst – het mag er allemaal zijn – mag je ook onderzoeken wat er echt aan de hand is en wat er echt wordt gevraagd. Van jou, je kind en je gezin.

Niet zozeer vanuit een brei aan regels en wetten maar echt vanuit jou.

Om op de manier naast je kind te kunnen lopen die nodig is mag jij ook jouw manier vinden in hoe je hiermee omgaat. Hoe ondersteun je je kind op het moment dat het naar school gaat en mee gaat lopen in een systeem waar het er anders aan toe gaat dan thuis?

Diep van binnen weet je het. Je mag onderzoeken hoe jouw relatie met je kind goed blijft en wat je nodig hebt om hier vol vertrouwen te kunnen blijven staan. 

Ofwel: hoe verrijk je jezelf naast je kind? Struggle je hier ook mee? Kijk dan bij mijn aanbod hieronder. Voor elk traject plannen we sowieso een vrijblijvende kennismaking. Dat kan online of in mijn praktijk.

Het advies traject voor ouders. Dit adviestraject voor bestaat uit 3 sessies, indien nodig kun je extra sessies afnemen. Als je speelt met de vraag: hoe kunnen we ons kind de rest van het schooljaar faciliteren dan kun je je van februari tot en met april elke maand laten coachen zodat we samen reflecteren hoe alles loopt en hoe het met jou gaat. Ik kijk graag met je mee.

Wil je vooral leren hoe je zelf voorleeft dat je alles uit het leven haalt; balans, je dag met een goed gevoel afsluiten; je de persoon voelen die je voelt dat je bent maar er niet alles is door alle drukte om je heen? Dan past dit coach traject misschien beter bij je.

Geplaatst in Coaching, Geen categorie, Je ware zelf zijn, Leiderschap, Verandering, Vertrouwen, Voorleven, Zelfleiderschap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *