Breek door je blokkades met een zielereis

Wat kies je als je jezelf eert, viert en erkent? Een vraag waar ik een tijdje terug mee aan de slag ben gegaan. Ik stel de vraag, laat hem los en stel mezelf open voor wat er op mijn pad komt. Zo ook bij deze vraag. Ik ben me op het moment dat ik een antwoord ontvang, hier niet altijd van bewust. Soms ga ik ergens mee aan de slag of lees ik iets. En denk ik later: oh ja, daar had ik vragen over gesteld!

Wat als ik mezelf eer, vier en erken? Dan doe ik uit liefde voor mezelf dat wat goed voor me is. Altijd en onvoorwaardelijk. Ik ben nu een paar maanden bezig met vragen stellen. Het is magisch om te zien hoe dan ook echt op mijn pad komt wat ik gevraagd heb.

Een andere vraag is: wat kan ik nu nog helen? Ik kwam zo bijvoorbeeld uit op het effect van mijn geboorte. Hier heb ik pas nog over geschreven. Het raakte iets bij mezelf. Eerder al heb ik een innerlijk kind heling gedaan die ik had gelezen in het bekende blauwe boek (Je kunt je leven helen) van Louise Hay. Bij dit stuk was ik kennelijk toe aan de volgende stap.

Het raakte me erg toen mijn moeder zei dat ze schrok toen ik voor het eerst mijn ogen open deed. Nu zijn het juist mijn ogen waar eigenlijk wel de meeste complimenten over ontvang. Hoe kan ik van mezelf houden om wie ik ben, als mijn moeder dat niet gelijk kon toen ik geboren was? Zo voelde het voor mij ook al weet ik dat dit er niet achter zit. Het zette me wel aan het denken. Erover schrijven deed al heel veel. Hier en hier kun je het teruglezen.  Ik voelde dat ik er een stukje verder in kon en mocht gaan.

Zielereis

Ik volgde Sabriyé Dubrie al een tijdje. Via mijn super duper vriendin kwam ik met haar in aanraking. Sabriyé werkt met de energie van de Gangsta Goddess. Super gaaf! Ik voelde gelijk dat ik hier iets mee wilde. Het duurde alleen even voor ik zover was. Eerst liet ik me tegenhouden door het bedrag wat ze vroeg voor een Soul Journey. Maar geld is nooit de ware reden om iets wel of niet te doen. Dat houdt ons ego ons voor zodat we blijven waar we zijn.

Goed, na een paar maanden voelde ik dat het tijd was en maakte een afspraak. Tijdens een Soul Journey  neemt Sabriyé je mee terug in de tijd om te kijken welke blokkade je weerhoudt om verder te groeien in je werk, liefde, financieel enzovoorts. Je kunt kijken of je in een vorig leven een belofte hebt gedaan die er nu voor zorgt dat je blijft hangen als t ware. De afspraak was via Skype. Je begrijpt dat ik erg benieuwd was! Maar het voelde zo goed en ik wist: dit is helemaal oké!

Na het scannen van mijn chakra’s nam ze me mee in mijn onderbewuste. We gingen naar de bibliotheek waar al mijn vorige levens liggen opgeslagen (Akasha). Elk boek staat voor een leven. Ik wist al dat ik er meer dan 40 had. Ik zag vrijwel meteen een mooi oud bruin boek met een uitgesneden hart. Sabriyé vroeg me het boek open te slaan. Eerst zag ik niks. En later kwamen de beelden als in een film. In dat leven ben ik verbrand als heks in 1684. Op de brandstapel besloot ik om nooit meer lief te hebben. Omdat de ene man me verraadde zodat ik niet bij mijn grote liefde kon zijn. Dat was mijn vraag: welke blokkade zit er op liefde geven en ontvangen.

Oude wonden helenphoto-1460324558840-8df3143cd908

Natuurlijk zit hier een heel verhaal omheen, maar het gaat me om het stukje wat hierna komt. Toen ik weer terug was in die bibliotheek. Mijn kinderen stonden inmiddels naast me, aan mijn hand. En achter me verscheen ineens mijn moeder. ‘Wat wil je moeder je vertellen?’, vroeg Sabriyé. Mijn moeder trok me nog verder terug in de tijd. Naar het jaar 1281. Ik was ook hier haar dochter. Een jong meisje. Ik was verkocht voor geld en werd opgehaald. Ik zag mezelf in een witte jurk en werd in een soort houten kooi gezet die werd voortgetrokken door een paard. Ik zat er samen met allemaal andere meisjes.

Ik wist niet wat ik zou gaan doen. Uiteindelijk wilde ik ons allemaal bevrijden uit deze houten kooi. Dit lukte ook. Alleen werd ik betrapt. De man die me betrapte sneed mijn keel door en liet me achter op het zandpad. Mijn moeder kwam daarna achter me aan. En vond me daar, dood. Ze pakte me vast en huilde met mij in haar armen. Daarna droeg ze me terug naar huis. En begroef me daar. Hierna verouderde ze snel.

Het schuldgevoel drukte zwaar op haar ouders. Mijn broertjes en zusjes hadden het wel beter vanaf toen. Het geld hebben ze gehouden. Ik had me letterlijk opgeofferd om het voor iedereen beter te maken. Later zag ik mijn moeder aan mijn graf zitten, ik stond achter haar, met mijn handen op haar schouders en nam haar mee, het was haar tijd om dat leven te verlaten.

Wat er is er nu mogelijk?

Echt een bijzonder ervaring, ik zag alles als de scenes in een film. Niet alleen leerde ik waarom ik mezelf zo naar achter kon plaatsen, maar ook waarom mijn moeder bij mijn geboorte niet naar me kon kijken. Welke pijn dat opriep. Daar zat een oude pijn, uit een vorig leven. Die wond hebben we geheeld.

Ik heb op een heel bijzondere manier geleerd hoe alles in elkaar verweven zit, waar oude pijnen vandaan komen die we nu niet altijd kunnen verklaren. Dat hoeft ook niet altijd. Mij heeft het verder gebracht en ik ben erg benieuwd welke shifts ik hier de komende tijd ga maken!

 

cropped-cropped-MAIKE-MAESSEN.png

Geplaatst in Geen categorie, Je ware zelf zijn en getagd met , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *