Je wil niet met maar je kunt niet zonder!

‘Ik weet niet zo goed wat ik wil, ik denk dat ik een totaal andere kant op mag, maar hoe pak ik dat aan?’ Een opmerking die ik veel hoor om me heen. Je hebt een prima baan, een leuk salaris maar het is niet wat je écht wil doen. ‘Ik voel me niet echt gelukkig met wat ik doe’.

Wat doe jij met dit gevoel? Blijf je hangen in de zekerheid of ben je bereid om stap voor stap te bekijken wat je nodig hebt om dit gevoel te veranderen?

Je vertelt jezelf dat je die baan met dat vast contract nodig hebt. Ik kan je 1 ding vertellen. Haal je eens het volgende moment voor de geest. Jij bent straks 97 jaar (gaan we even vanuit he, dat je nog heel veel jaren leeft) en je blaast je laatste adem uit met alle mensen om je heen die je dierbaar zijn. Wat zou het laatste zijn wat je zegt tegen de kleinkinderen van jouw kinderen?

‘Kies maar voor die zekerheid jongens!’

Ik denk het niet. Het is wat we leren op school. Meegaan in een systeem, allemaal hetzelfde leren, allemaal hetzelfde doen en liefst op hetzelfde tempo. Het klopt niet. Ik heb heel weinig mensen om me heen die exact doen wat ze willen. Het lijkt the happy few. Het zijn mensen die zelf op zoek gaan, die over de muurtjes heen durven te kijken. Het zijn er maar weinig die echt vanuit hun hart en ziel stappen zetten. Zonder partner die als het ware een beschermend vangnet vormt omdat hij een goede baan heeft.

Want hoe onderneem je actie als dat vangnet er niet is?

Als je een droom hebt, een vurige wens. Hoe stap je uit het systeem en ga je stappen zetten die je dichterbij de uitkomst van je verlangen brengen? En hoe kunnen wij onze kinderen nu meegeven dat ze juist uniek mogen zijn en vooral: blijven. Want het wordt eruit gehaald zodra ze meedraaien in de maatschappij. Enerzijds ligt er een mooie kans voor het onderwijs. Een stukje hervormen, meegaan met de tijd, inzien dat de kinderen van nu écht andere behoeften hebben en informatie vaak op een andere manier tot zich willen nemen.

Anderzijds ligt er een stuk bij jou.

Jij als ouder kunt hier een heel groot verschil maken. Dat is een deel van je taak. Vragen blijven stellen, niet alles klakkeloos aannemen. Als ik even in een helikopter stap en kijk naar wat we nu veelal doen, dan zoeken we het teveel in het compromis. In onszelf en naar buiten gericht. Je hebt het geld nodig om je hypotheek te kunnen betalen. Dus heb je die baan nodig. En dat is meteen wat we onze kinderen leren: je moet werken en wat voor werk je doet maakt eigenlijk niet uit. Zolang de rekeningen maar betaald zijn.

Wat als dit ook anders kan?

Naast werken aan mijn mindset en me continu bewust zijn van welke energie ik ben kijk ik naar wat mijn kinderen mij laten zien. Enerzijds spiegelen kinderen, anderzijds laten ze ons op hun eigen manier en met de middelen die ze hebben – hun hele hebben en houden dus – zien wat wij mogen doen.

Kijk naar (plotselinge) veranderingen in de fysieke houding / lijf van je kind. Een kind dat zwaarder wordt kan letterlijk lasten dragen voor één van de ouders. Wat mag jij loslaten? Waar houd je aan vast wat je eigenlijk helemaal niet wil doen?

Welke boodschap ligt verscholen onder de oppervlakte?

Welke informatie geeft school tussen de regels door tijdens een gesprek? Welk gedrag laat je kind keer op keer zien wat iets raakt bij jou? Waar heeft je kind hulp bij nodig (en jij dus ook)?

Het kind dat logopedie nodig heeft bijvoorbeeld. Tegen je kind zou je zeggen dat je graag wilt horen wat hij of zij te vertellen heeft. Kun je dit ook tegen jezelf zeggen? En kijk ook eens naar wat het beeld erachter is. In welke situaties zijn er problemen met de (uit)spraak en hoe past je kind zich aan. Kinderen lijken er namelijk heel eenvoudig een weg in te vinden. Ze gaan situaties uit de weg of zelfs het gebruik van bepaalde woorden. Eigenlijk doen ze wat jij doet. Wat als dit nu net de boodschap is voor jou? Mama / papa jij mag je uitspreken. Ook als het spannend voelt om te gaan staan voor datgene waar je in gelooft omdat er gelijk mensen zijn die je verbeteren of terug fluiten.

Een kind dat Caesar therapie krijgt voor de ontwikkeling van de fijne motoriek. Waar is een ouder te star en rechtlijnig? Op welke punten mag je zelf verfijning of een nuance aanbrengen?

Als je echt bereid bent om te kijken welke kant je op mag, kijk dan eens naar de signalen die er al zijn.

Wat laten je kinderen je zien? Het maakt niet uit of het kleine kinderen zijn of al wat ouder. Probeer de vertaalslag eens te maken, maak een metafoor van het gedrag of datgene wat je raakt en breng dit naar jezelf toe. Hulp nodig? Neem vrijblijvend contact met me op, ik kijk graag met je mee!

Geplaatst in Innerlijk kind, Je ware zelf zijn, Leiderschap, Verandering.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *