Vergeving

In mijn eerste blog had ik het over een zwaardere les die me leerde over vergeving en loslaten. Zonder teveel in te gaan op de details – want het betreft hier niet alleen mijzelf – wil ik toch iets schrijven erover.

Een jaar of 7 geleden maakte ik een keuze. Een keuze die voor mij op dat specifieke moment heel logisch voelde en ook goed. Jaren later bleek die keuze me iets heel anders te brengen. Op een voor mij totaal onverwacht moment liep ik kei hard tegen een muur aan. Gelukkig realiseerde ik me gauw dat ik hulp nodig had. Mijn kinderen lieten me dat ook zien. Kinderen spiegelen, en dat is gelijk weer ‘voer’ voor een volgend blog. Ik kwam al een tijdje op een pagina van een therapeute. Steeds weer trok het mijn aandacht. Via het reguliere systeem wist ik ondertussen dat ik minimaal 6 weken moest wachten op hulp. En dat was te lang. Dus toch maar even gebeld naar de therapeute en kon die week erna al terecht.

Daar startte een heel proces. Over de keuzes die ik maak en waarom ik ze maak. Over hoe ik mezelf kon aarden. En ik leerde om in mijn kracht te staan. Ze leerde me om dichter bij mezelf te blijven. Verder was mijn thema ‘gezien en gehoord willen worden’. Een thema dat heel veel mensen gemeen hebben. Vanuit dat thema gingen we steeds verder en dieper. Zo deden we een familieopstelling, die gaf me zoveel inzicht in hoe dingen overlopen van ouder naar kind. En hoe iets nog zes generaties lang kan doorwerken. En nog belangrijker: hoe ik iets terug mocht geven aan mijn opa. De vader van mijn vader.

Van hem had ik de discipline, de wil om altijd maar door te gaan. Iets wat ik (nog steeds) zie als een deugd, maar op dat moment werkte het tegen me. Omdat ik nu eenmaal ook rust nodig heb af en toe. Balans is ook belangrijk! Tijdens de sessie bedankte ik hem voor alles wat hij me had laten zien en heeft geleerd. Ik zei hem dat ik het in liefde had overgenomen en dat ik het nu mocht teruggeven. Ik voelde hoe letterlijk mijn kaak open viel, hoe ik ontspande. Een heel mooie bevestiging. Verder kwam de moeder van mijn eigen moeder naar voren. Dat ze soms om me moest lachen. De therapeute zei dat ze bij haar dezelfde warme liefde voelde als bij mij. Dat ik die wat meer naar voren mocht laten komen. Op dat moment was het alsof iemand me omarmde, ik voelde een warme golf door me heen stromen. Zo mooi!

Naast mijn eigen gezin, ouders, opa’s en oma’s spelen ook andere mensen in mijn omgeving een rol. Mijn leidinggevende destijds stond weer voor een stukje in mijn vader. Vanaf toen startte voor mij dat ik mezelf mocht laten zien. Enerzijds ondernam ik heel bewust actie, anderzijds was er een shift die onbewust ging. Nu ik weer een paar jaar verder ben zie ik hoe waardevol die tijd is geweest voor me.

En waar zit het stukje over vergeving? De persoon die ‘veroorzaakte’ dat ik tegen die muur aan liep, onderging therapie op dezelfde plek als ik. Enorm confronterend. Toen ik naar buiten liep kwam ik haar tegen. Compleet onverwacht. Die sessie erop vroeg ik mijn therapeute ernaar. Want ik voelde me best een beetje in mijn eer aangetast. Want ik was toch degene die in mijn recht stond en niet zij? De therapeute legde me uit dat het voor haar erg interessant om zowel haar als mij te helpen. En daar had ik begrip voor. Want op mijn beurt leerde ik ontzettend veel van haar. Ze leerde me dat haar andere cliënte handelende vanuit haar eigen referentie kader. Vanuit alles wat zij had geleerd in haar eigen opvoeding. Op dat moment zag ik er geen ‘goed’ en geen ‘fout’ is. Dat labelen doen wij zelf. Natuurlijk klinkt dit zo in een paar zinnen heel simpel. Dat was het allerminst. Voor mij was het wel heel bevrijdend toen ik ‘de veroorzaker’ erna tegen kwam. En het me helemaal niets meer deed. Geen boosheid, geen wrok. Het is goed zoals het is. Ik zie nu dat de hele situatie, hoe moeilijk het destijds soms ook was, me heel veel waardevolle lessen heeft geleerd. En dat het de eerste stap was in het oude loslaten en het nieuwe zien en omarmen.

Geplaatst in Geen categorie en getagd met , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *